Volgens artikel 7:628a lid 5 van het Burgerlijk Wetboek is een werkgever verplicht om een oproepkracht, na een periode van twaalf maanden waarin de oproepovereenkomst heeft geduurd, binnen een maand schriftelijk of elektronisch een aanbod te doen voor een vaste arbeidsomvang.

Deze vaste arbeidsomvang moet minimaal gelijk zijn aan de gemiddelde arbeidsduur per maand in de voorafgaande twaalf maanden. Het aanbod moet uiterlijk ingaan op de eerste dag nadat twee maanden zijn verstreken na de twaalf maanden arbeidsovereenkomst. De oproepkracht heeft vervolgens een maand de tijd om het aanbod te accepteren of te weigeren.

Belangrijk is dat uw als werkgever verplicht is om het aanbod te doen, maar de oproepkracht is niet verplicht om dit te accepteren. Indien u in gebreke blijft met het tijdig aanbieden van een vaste arbeidsomvang, heeft de oproepkracht recht op het loon over de arbeidsomvang die u had moeten aanbieden vanaf de dag waarop het aanbod uiterlijk had moeten worden gedaan.

Overigens heeft de Tweede Kamer ingestemd met een eerste grote arbeidsmarkthervorming door een wetvoorstel aan te nemen dat flexwerkers meer zekerheid moet bieden over werk, inkomen en werktijden. Dat betekent: géén nulurencontracten meer voor de meeste werknemers, strengere regels voor tijdelijke contracten en meer bescherming voor uitzendkrachten. Werkgevers die flexibele werknemers aannemen, moeten voortaan een bandbreedtecontract aanbieden, met vaste minimum- en maximumuren. Voor minderjarigen, scholieren, studenten en AOW-gerechtigden blijven uitzonderingen mogelijk voor oproepwerk: zij mogen dan nog wel werken op basis van een oproepcontract. Dit gaat mogelijk in op 1 januari 2028.